De Zes Uitmuntende Grondbeginselen van de Stad van Tienduizend Boeddha's

De Tradities van de Stad van Tienduizend Boeddha's
De Zes Uitmuntende Leidende Grondbeginselen


De Stad van Tienduizend Boeddha's heeft Zes Uitmuntende Grondbeginselen die de doelen van cultivatie zijn. Zij zijn: niet vechten, niet begeren, niet zoeken, niet egoistisch zijn, geen persoonlijk gewin nastreven en geen leugen vertellen. Als je de ware en werkelijke betekenis van de Zes Uitmuntende Grondbeginselen begrijp, dan zal je niet tevergeefs naar de Stad van Tienduizend Boeddha's zijn gekomen.

De Zes Uitmuntende Grondbeginselen zijn zes heldere paden. Zij staan ook bekend als zes soorten van wijsheid, zes soorten van demonoverwinnende stampers en zes soorten van monsterspottende spiegels.

Niet vechten, niet begeren, niet zoeken, niet egoistisch zijn, geen persoonlijk gewin nastreven en geen leugen vertellen: dezen zijn de basis voor het zijn van 'n persoon, de fundatie voor cultivatie en de norm voor rijksbestuur.

De Boeddhadharma voor beginners is niet vechten, niet begeren, niet zoeken, niet egoistisch zijn, geen persoonlijk gewin nastreven en geen leugen vertellen. Als je je deze Zes Uitmuntende Grondbeginselen kunt herinneren, kan je 'n Boeddha worden.

Ik spreek deze Zes Uitmuntende Grondbeginselen voor mensen die Boeddha's willen worden, mensen die Bodhisattva's willen worden en voor mensen die Sravaka's en Arhats willen worden. Dit zijn de meest belangrijke beginselen. Als je instaat bent om hen te beoefenen, kan je hen je hele leven gebruiken, maar je zal hen nooit uit kunnen putten! Je zal niet instaat zijn om hen op te gebruiken.

Als je 'n echte Boeddhistische volgeling wilt zijn, moet je zeker niet vechten, niet begeren, niet zoeken, niet egoistisch zijn, geen persoonlijk gewin nastreven en geen leugen vertellen. Vanaf dat ik klein was, heb ik deze zes heldere paden gevolgd van niet vechten, niet begeren, niet zoeken, niet egoistisch zijn, geen persoonlijk gewin nastreven en geen leugen vertellen. Het maakt niet uit wat het is, als anderen het willen, dan wil ik het niet. Als anderen het niet willen, dan pak ik het op. Zo ben ik. Kunnen jullie jezelf allemaal op dezelfde manier gedragen? Zo ja, dan feliciteer ik je voor het zijn van 'n goede Boeddhist.

Cultivatie bestaat uit niet vechten, niet begeren, niet zoeken, niet egoistisch zijn, geen persoonlijk gewin nastreven en geen leugen vertellen. Als je krachtig deze Zes Uitmuntende Grondbeginselen kunt opvolgen, ben je 'n ware volgeling van de Boeddha. Als je deze zes uitmuntende paden niet bewandel, dan zal je wellicht weinig voordeel brengen aan het Boeddhisme.

Wat zijn de Voorschriften? Zij zijn slechts: niet vechten, niet begeren, niet zoeken, niet egoistisch zijn, geen persoonlijk gewin nastreven en geen leugen vertellen. Dat zijn de Voorschriften. Ga de Voorschriften niet zoeken in de Voorschriftenhandboeken. Deze dingen kunnen door iedereen gedaan worden. Iedereen kan hen beoefenen.

Wat is het meest belangrijke aspect van de Dharma? Niet vechten, niet begeren, niet zoeken, niet egoistisch zijn, geen persoonlijk gewin nastreven en geen leugen vertellen. Gebruik iedere dag deze Zes Uitmuntende Grondbeginselen als 'n maatstaaf om je gedrag op te meten. Als het niet aan de norm voldoet, dan moet je het onmiddellijk verbeteren. Wanneer je vrij bent van fouten en enkel verdienste en deugd heb, dan kan je beschouwd worden als 'n Boeddhistische volgeling. Dit zijn de Zes Uitmuntende Grondbeginselen van de Stad van Tienduizend Boeddha's. Ik hoop dat iedereen hen op zullen volgen, iedereen verlichting kan bereiken en dat iedereen Boeddha's kunnen worden.

Als je wil leren om echte wijsheid te bezitten, moet je eerst verlangen beeindigen. Hoe kan je verlangen beeindigen? Door niet te vechten, niet begerig te zijn, niet te zoeken, niet egoischtisch te zijn, geen persoonlijk gewin na te streven en door geen leugens te vertellen. Deze Zes Uitmuntende Grondbeginselen zijn het Dharmajuweel voor het beeindigen van verlangen en om echte wijsheid te verkrijgen.

Wat zijn onjuiste denkbeelden? Als je vecht, zijn dat onjuiste denkbeelden. Als je begerig bent, zijn dat onjuiste denkbeelden. Als je zoekt, zijn dat onjuiste denkbeelden. Als je egoistisch bent, zijn dat onjuiste denkbeelden. Als je jezelf wilt bevoordelen, zijn dat onjuiste denkbeelden. Als je altijd leugens vertelt, zijn dat ook onjuiste denkbeelden.

Je heb Boeddhisme voor enkele decennia bestudeerd en beoefend, maar toch ben je nog steeds gierig voor geld! Je ben nog steeds naar roem en winst aan het zoeken! Daar ben je, eindeloos aan het vechten en gierig te zijn. Dit komt doordat je niet begrijpt hoe je Boeddhisme moet bestuderen en beoefenen. Als je wist hoe het moet, dan zou je deze dingen niet willen.

In het cultiveren van het Pad, moet je jezelf baseren op niet vechten, niet begeren, niet zoeken, niet egoistisch zijn, geen persoonlijk gewin nastreven en geen leugen vertellen. Slechts dan zal je juiste kennis en juiste denkbeelden hebben en instaat zijn om het Pad te cultiveren. Als je deze zes niet cultiveer en toch wilt zeggen dat je 'n spirituele beoefenaar bent, dan is dat onmogelijk.

Als 'n persoon gedachten heeft van vechten en gedachten van hebzucht, als hij roem en winst zoekt, als hij zichzelf aanprijst of zorgt dat mensen hem aanbidden, als hij zelfzuchtig is en uit is op persoonlijk gewin en als hij niet de waarheid spreekt, dan moet je weten dat zo'n persoon de staat heeft van 'n demon.

Als je instaat bent om niet te vechten, om niet begerig te zijn, niet te zoeken, niet egoistisch te zijn, geen persoonlijk gewin na te streven en om geen leugens te vertellen, dan is dat de Juiste Dharma die in de wereld verblijft.

Ons doel in cultivatie is om alle gedachten van vechten, gedachten van hebzucht, gedachten van zoeken, gedachten van egoisme, gedachten van het nastreven van persoonlijk gewin en gedachten van liegen te stoppen. Wij willen voorkomen dat ze opkomen. Op dat moment, zal wijsheid voortkomen en groot licht uitstralen, dat door de duisternis van onwetendheid schijnt. Dan zullen we instaat zijn om ons bewustzijn te begrijpen en onze natuur te zien, en om het doel van onze cultivatie te bereiken.

Niet vechten, niet begeren, niet zoeken, niet egoistisch zijn, geen persoonlijk gewin nastreven en geen leugen vertellen - dezen worden beschouwd als het ware bewustzijn. Wanneer het bewustzijn oprecht de moeite doet, zullen alle karmische obstakels opgeheven worden. Als het bewustzijn niet oprecht is, zullen je karmische obstakels je achtervolgen.

Als je zorgvuldig deze regels van niet vechten, niet begeren, niet zoeken, niet egoistisch zijn, geen persoonlijk gewin nastreven en geen leugen vertellen kunt handhaven, dan zullen de Boeddha's van de tien richtingen je beschermen en aandachtig van je zijn. Zij zullen altijd komen om je te helpen.

Hoe kan je vrij zijn van kwellingen? De methode is extreem simpel - enkel door niet te vechten, niet begerig te zijn, niet te zoeken, niet egoistisch te zijn, geen persoonlijk gewin na te streven en door geen leugens te vertellen. Als je dat kan doen, dan zullen al je uitvloeiingen op geheven worden, en zullen je kwellingen ook bedwongen zijn.

Waarom is het zo dat je niet vredig kunt zijn en vrij kunt zijn van obstructies? Simpelweg omdat je nog steeds vecht, begerig bent, zoekt, egoistisch bent en de gedachte hebt om persoonlijk gewin na te streven. Daarom kan je niet vredig zijn.

Wat is ware wetenschap? Niet vechten is wetenschap. Niet begerig zijn is wetenschap. Niets zoeken is wetenschap. Niet egoistisch zijn - nou dat is ware wetenschap. Het niet nastreven van persoonlijk gewin - dat is ook ware wetenschap. Als je verder ook geen leugens kunt vertellen, dan is dat echte wetenschap.

Diegene die betrokken zijn bij het werk van het vertalen van de geschriften moeten zeker overeenstemmen met de zes heldere, uitmuntende paden van niet vechten, niet begeren, niet zoeken, niet egoistisch zijn, geen persoonlijk gewin nastreven en geen leugen vertellen.

Als we willen dat het goed gaat met het land, dan moeten we de Zes Uitmuntende Principes gebruiken - de Zes Uitmuntende Grondbeginselen. Zij zijn de beste methode om de stroming van het naderende noodlot om te draaien.

Als we deze wereld willen helpen, dan moeten we als eerste niet vechten, niet begeren, niet zoeken, niet egoistisch zijn, geen persoonlijk gewin nastreven en geen leugen vertellen. We moeten 'n voorbeeld stellen, 'n rolmodel zijn voor anderen. Op deze manier, zal de wereld dag na dag meer en meer vredig worden.

Het maakt niet uit welk beroep, welke stroming, welke school of welke religie het is, als het z'n best kan doen om anderen te bevoordelen en niet zichzelf bevoordeeld, dan is het authentiek. Om het duidelijker te zeggen, als 'n persoon anderen helpt aan de buitenkant, maar hij hoopt inwendig dat hij iets zal verkrijgen - als hij niet begerig is voor rijkdom, dan is hij wel begerig voor seks; als hij niet begerig is voor seks, dan is hij wel begerig voor roem of anders voor winst - dan is hij niet authentiek.

Ik heb dit voor jou op meerdere manier uitgelegd, maar het is simpelweg de hele tijd hetzelfde oude liedje. De principes lijken erg simpel, maar het is voor jou niet makkelijk om het werkelijk te doen. Als je het kon, zou je lang geleden 'n Boeddha zijn geworden. Als je werkelijk deze Zes Uitmuntende Principes beoefent, en je geen Boeddha wordt, zal ik voor eeuwig in de hellen verblijven en er nooit meer uitkomen. Ik garandeer met groot vertrouwen dat diegene die volgens deze Zes Uitmuntende Principes cultiveren beslist Boeddha's zullen worden.

Niet vechten

In cultivatie, zorg ervoor dat je niet met anderen vecht. Ben niet strijdlustig of agressief. Heb geen driftige gemoedstoestand. Dan zal je jezelf scheiden van de asura's.

Waarom kunnen mensen niet in harmonie leven in deze wereld? Dit is omdat ze met elkaar vechten en elkaar beroven en niet voor elkaar zwichten. Daarom breken er oorlogen uit, die leiden tot de tragische situatie van dat landen vernietigd worden en dat families geruineerd worden.

De reden dat demonen, demonen worden is dat zij de neiging hebben om over heerschappij te vechten. Er is 'n gezegde,

"Vechten is verwikkeld in gedachten van overwinning en verlies
en is in strijd met het Pad.
Het bewustzijn van de vier kenmerken wordt voortgebracht,
Hoe kan diegene dan samadhi bereiken?"


Wanneer 'n demon faalt in z'n strijd om nummer een te zijn, brengt het woede, jalousie en obstructiefheid voort. Iedereen die zulke gedachten of gedrag vertoont is 'n demon en kan nooit 'n Boeddha worden.

Spirituele beoefenaars hebben geen strijd met de wereld. Zij wedijveren of vechten met niemand. Iedereen levert inzet gezamenlijk. Als iemand anders ijverig inzet levert, is het net zo goed alsof jij zelf ijverig inzet had geleverd. Als je op deze wijze denkt, zal je geen enkele drang hebben om voor de eerste plek te wedijveren.

Als je geen enkele gedachten koestert van vechten, dan snij je de connecties met het rijk van de asura's weg. Als je niet begerig bent, dan snij je de connecties met het rijk van de dieren af.

Niet begerig zijn

Ik heb 'n hele vreemde aard. Wat anderen willen, wil ik niet. Waar anderen naar verlangen, verlang ik niet naar. Wat anderen leuk vinden, vindt ik niet leuk.

Boeddhistische volgelingen moeten verhongering verdragen, kou verdragen, dorst verdragen en honger verdragen. In alles, moet je in overeenstemming zijn met de Boeddhadharma. Ben niet begerig om goed voedsel te eten, goede kleding te dragen of in 'n goede woning te leven. Ben niet begerig voor genot. Het verdragen van ellende maakt 'n eind aan ellende, maar het genieten van zegeningen gebruikt zegeningen op.

Zoek niet begerig naar 'n valse reputatie. In elke handeling, in ieder woord en daad, moet je in de richting van het ware gaan. Ben zo oprecht als je kan zijn. dat is de basis karakteristiek van 'n Boeddhistische volgeling. Wij als Boeddhistische volgelingen moeten de Dharmaselecterende Visie bezitten. We moeten niet begerig zijn voor voordeeltjes of beantwoordingen. We moeten niet rond rennen en de Boeddhadharma met 'n begerig bewustzijn zoeken. Het moet niet zo zijn dat, wanneer iemand zegt dat de Manifestatie School goed is, je besluit om de Manifestatie School te bestuderen, en wanneer iemand anders de volgende dag zegt dat de Geheime School goed is, je de Geheime School gaat bestuderen. Zo kan je 'n hele leven lang studeren, maar omdat je je principes niet strikt volgt, concentreer en focus je je niet met een enkel bewustzijn, en bescherm je de "een" niet, op deze manier verspil je je gehele leven zonder enig resultaat.

Je moet cultivatie als je eigen persoonlijke plicht zien. Er is geen reden om begerig te zijn. Terzine tijd, zal je verdienste en deugd op natuurlijke wijze volmaakt en volledig worden, en zal je op natuurlijke wijze de bloei van Bodhi verwezenlijken.

Bij cultivatie moet je op natuurlijke wijze inzet leveren. Ben niet begerig en vraag niet of dat er enige uitwerkingen of goede resultaten zijn. Denk nergens aan; blijf slechts inzet leveren en iedere dag je fouten veranderen.

Spirituele beoefenaars, het maakt niet uit wat hun beoefening is - of het nou het reciteren van de Boeddha zijn naam is, het reciteren van Mantra's, het bestuderen van de leringen, het handhaven van de Voorschriften of mediteren - moeten niet gierig zijn voor snelle resultaten. Als je snelle resultaten wilt hebben, dan is dat 'n vorm van hebzucht. Wanneer je eenmaal hebzucht heb, zal het je wijsheid, je inspiratie en de licht van jouw eigen natuur hinderen. Het licht van jouw eigen natuur is verstoken van hebzucht, en jouw inspiratie en wijsheid zijn verstoken van hebzucht. Wanneer je begerig bent, is het net alsof er stof ophoopt op 'n spiegel. Mensen die inzet leveren moeten er zeker van zijn dat ze dit punt begrijpen. Ben niet gierig voor grote hoeveelheden. Ben niet gierig voor voordeeltjes.

Begerige mensen zijn, zijn nooit gelukkig. Wanneer ze niet gierig zijn, zullen ze gelukkig zijn. Daarom moeten we hebzucht beeindigen. Hoeveel mensen hebben hun gezondheid en reputatie wel niet geruineerd omdat ze hebzucht creeerde? Hoeveel mensen hebben hun landen en families er door laten ruineren? Het is iets dat mensen schaad. Wij kunnen niet falen om waakzaam te zijn!

Waarom wordt je beinvloed door externe gebeurtenissen? Dit komt door nieuwsgierigheid. Nieuwsgierigheid is fundamenteel 'n vorm van hebzucht.

Niet zoeken

Het maakt niet uit wat voor soort van bekwaamheid we toepassen, we verkrijgen geen enkele beantwoording in het Pad. We zijn niet instaat om door te gaan. Waarom is dit? Dit is omdat we 'n denkbeeldige, ongegronde "vals bewustzijn" hebben. We streven naar datgene dat onbereikbaar en ver weg is, en we zoeken roem en winst - dezen zijn allemaal het valse bewustzijn.

Je zoekt uitwendig naar geluk, en zoek geluk vanaf 's ochtends tot 's avonds. Als je het vindt, is het slechts 'n tijdelijk gelukkigheid. Als je er niet in slaagt om het te vinden, zal je allerlei soorten van kwellingen hebben. Je bent onverzadigbaar begerig, en je hoop zowel om het te verkrijgen en wanneer je het eenmaal heb maak je je zorgen om het te verliezen. Dit is niet ware geluk. Ware geluk is verstoken van zoeken.

"Wanneer iemand de plek bereikt van geen zoeken,
zal diegene vrij zijn van zorgen."


Als je niets zoekt, dan is dat ware geluk. Dat is de ware rust en vrede van jouw eigen natuur.

Niet egoistisch zijn.

Fundamenteel is er slechts een voorschrift - ben niet egoistisch. Als mensen egoistisch zijn, zullen ze de voorschriften overtreden. Als ze niet egoistisch zijn, zullen ze de voorschriften niet overtreden. Eveneens, als mensen egoistisch zijn, zullen ze de wet breken. Als ze zonder egoisme zijn, dan zullen ze de wet niet breken.

Een juist bewustzijn is onzelfzuchtig. Als je egoistisch bent, dan heb je niet 'n juist bewustzijn.

Waarom kunnen we ons oorspronkelijke gezicht niet herkennen? Dit komt doordat we onszelf niet ontdaan hebben van de kenmerk van 'n zelf, en we hebben zelfzuchtigheid niet opgeheven. Wanneer we geen kenmerk hebben van 'n zelf of zelfzuchtigheid, dan zullen we ons oorspronkelijke gezicht herkennen.

Wereldlijke mensen rennen druk rond, altijd onderweg. Hun motief is altijd egoistisch - ze willen hun eigen levens en bezittingen beschermen. De Boeddhadharma dient het algemeen belang en is onzelfzuchtig - het heeft als doel om anderen te bevoordelen.

Bij het cultiveren, moeten we "het omdraaien." Wat betekent dat? Het betekent dat we "de goede dingen aan anderen geven, en houden de slechte dingen voor onszelf." We geven de kleine zelf op om de grote zelf te realiseren.

Wat voor 'n persoon is 'n slecht persoon? Dat is 'n persoon die egoistisch is, die persoonlijk gewin nastreeft en die rechtgeschapenheid vergeet wanneer hij voordeel ziet.

Geen persoonlijk gewin nastreven

Wanneer we het vermogen hebben, moeten we opschieten met het bevoordelen van anderen. Zoals het gezegd is,

"Koester de grond van het bewustzijn
En verzorg de lucht van de natuur."


Als we onafgebroken anderen bevoordelen, zullen we over tijd deugdzaam gedrag bezitten. Als we altijd anderen vragen om ons te bevoordelen, maar we bevoordelen anderen niet; als we altijd naar voordeeltjes zoeken en de gewoonte ontwikkelen om afhankelijk te zijn van anderen, dan hebben we helemaal geen ruggengraat.

Als je mensen kunt bevoordelen en maakt ze gelukkig, dan waar je ook heen gaat, zal iedereen door jouw voorbeeld beinvloed worden. Wanneer studenten net beginnen met het leren van hoe ze mensen moeten zijn, moeten we ze leren om hun bewustzijnen niet toe te staan om doordrongen te zijn van het verlangen naar winst, en om geld als onbelangrijk te zien. De Ouden studeerden om principe te begrijpen. Vandaag de dag studeren mensen omwille van roem en winst. Ze willen 'n goede naam en 'n grote winst verkrijgen. Waarom is dit? Dit komt doordat de scholen de studenten verkeerd aan het onderwijzen zijn. Zo wordt de wereld iedere dag wat slechter, en takelt iedere dag verder af.

Diegene die altijd denkt aan het bevoordelen van levende wezens is 'n Bodhisattva. Diegene die altijd denkt aan het bevoordelen van zichzelf is 'n duivel. Een Bodhisattva is zich enkel bewust van anderen en is zich niet bewust van zichzelf. Een duivel kent alleen zijn eigen bestaan en weet niet dat er ook anderen zijn. Deze twee zijn exacte tegenpolen.

Geen leugens vertellen

Als we niet praten, is dat een ding. Als we praten, spreken we altijd waarachtig. Wij zouden nooit iets zeggen om anderen te misleiden. Het maakt niet uit wat de omstandigheden zijn, we spreken oprecht de waarheid, en we bewaken ten alle tijden onze monden tegen het vertellen van leugens.

Ik vertel geen leugens. Waar ik ook ben, ik probeer om oprecht te zijn. Ik hou me bezig met eerlijke spraak en eerlijk gedrag, en ik gebruik geen enkele manipulatieve trucjes in de omgaan met mensen en bij het afhandelen van aangelegenheden. Als er iets is dat ik wil zeggen, dan zal ik het zeggen waar ik ook ben. Ik ben niet bang om mensen te beledigen. Als er iets is dat ik niet wil zeggen, dan zal ik het niet zeggen waar ik ook mag zijn. Ik zal absoluut niet liegen of anderen bedriegen.

Iedereen moet vaker oprecht spreken. Zelfs als je ervoor geslagen of beledigd wordt, wil je nog steeds de waarheid spreken. Ben niet bang. Laat me jullie dit vertellen, ik ben 'n eerlijk persoon. Ik ben iemand die zijn leven bouwt op eerlijkheid en zoek niets bij oneerlijkheid. Als ze me willen straffen, dan gaan ze hun gang; het maakt niet uit. Als je me straft voor het vertellen van de waarheid, zal ik nog steeds denken dat het het waard was, en ik zal geen wrok tegen je koesteren. In cultivatie, dring ik niet aan dat mensen moeten geloven wat ik zeg. Zelfs als ze het niet geloven, weet ik dat ik mijn best gedaan hebben.

Waarom falen sommige mensen in het maken van vooruitgang in hun beoefening? Dit is omdat ze teveel leugens hebben verteld. Wanneer je een valse zin uitspreek, komen er 'n honderd valse gedachten opzetten.

Als je leugens vertel, dan welke mantra je ook zal reciteren, het zal niet werkzaam zijn. Noch zal enig Soetra die je reciteert doeltreffend zijn. Als je instaat wilt zijn om mantra's of Soetra's te reciteren en 'n beantwoording wilt verkrijgen of enig verwezenlijking wilt hebben, dan kan je geen leugens vertellen. Ben eerlijk, en spreek oprechte en werkelijke woorden, niet valse of onzinnige woorden.

We moeten onze gezichtsvelden vergroten en onze denkbeelden verruimen. We moeten ons niet alleen bewustzijn van onszelf, of slechts aandachtig zijn van onze eigen familie, of enkel bewustzijn van het bestaan van ons eigen land. We moeten de grote van ons bewustzijn uitbreiden zodat het de gehele lege ruimte beslaat en het gehele Dharmarijk doordringt. We moeten namens de gehele mensheid denken en niet voor ons eigen heil konkelen. Om de mensheid te bevoordelen en niet om de mensheid te schaden: Dat is het fundamentele vereiste voor het Pad van de Boeddha te cultiveren.

Hoe kunnen we de mensheid bevoordelen en de mensheid niet schaden? We moeten de zes uitmuntende principes van de Stad van Tienduizend Boeddha's beoefenen:

Niet vechten. Wij vechten met niemand. Jij vecht met mij, maar ik zal niet met jou vechten; jij scheld me uit, maar ik zal jou niet uitschelden; jij slaat me, maar ik zal jou niet slaan; jij treiter me, maar ik zal jou niet treiteren. Dit is het principe die alles karakteriseert in de Stad van Tienduizend Boeddha's.

Ben niet begerig. Wanneer hebzucht eenmaal opkomt, ben je onverzadigbaar. Of het nou geld of materialistische dingen zijn, je hebt altijd het gevoel dat het nooit genoeg is. Hoe hebberiger je bent, hoe minder tevreden je bent. Hoe minder tevreden je bent, hoe gieriger je wordt. Je bent gierig tot aan je oud bent, maar je wordt nog steeds niet wakker. Je wordt je gehele leven geschaad door hebzucht. Wanneer je sterf heb je nog steeds het gevoel dat er iets is dat je niet verkregen hebt, en je voel diepe spijt. Hoe zielig is dit! De tweede uitmuntende principe van de Stad van Tienduizend Boeddha's is om niet begerig te zijn voor geld, voordelen of roem - in het algemeen, niet gierig zijn voor wat dan ook. Elk persoon moet slechts zijn plicht doen en de Boeddhadharma verspreiden om het wijsheidleven van de Boeddha voort te zetten.

Niet zoeken. Zoeken lijkt veel op hebzucht. Hebzucht is abstract en onzichtbaar. Zoeken betekend om werkelijk naar buiten te gaan en om eigen connecties uit te buiten, zoeken doormiddel van aanhaken of door oplichting. Wat zoekt diegene? Diegene zoekt geld en materialistische dingen. In het algemeen, diegene zoekt naar allerlei soorten van voordelen. In de Stad van Tienduizend Boeddha's, zoeken we binnenin, niet uitwendig. We zoeken binnenin onze bewustzijnen, vegen alle valse gedachten van ons onwetend bewustzijn weg, ons krankzinnig bewustzijn en wilde natuur, onze jalousie en obstructiefheid, onze hebzucht, haat, stomheid, enzovoorts. We gebruiken geen make-up aan de buitenkant. In plaats daarvan versieren wij de binnenkant en maken het zuiver. Er is 'n gezegde,

"Wanneer mensen de staat bereiken van niets zoeken,
zal hun karakter van nature nobel zijn."


Wanneer we niets van anderen zoeken, zullen onze karakters van nature zuiver en verheven zijn, vrij van vieze gedachten.

Ben niet egoistisch. Waarom is de wereld tot zo'n staat afgetakeld? Dit komt doordat mensen te egoistisch zijn geweest. Als het iets is waarvan ze voordeel van kunnen behalen, dan zullen ze de eersten zijn om het te doen. Echter, als het iets is waarvan ze geen enkel voordeel zullen verkrijgen, dan staan ze aan de zijlijn en kijken, of maken enkele sarcastische opmerkingen met 'n houding alsof ze naar vuur kijken van 'n veilige afstand. Er zijn vele soorten van egoisme. Er is zelfzucht met de achting voor positie, zelfzucht met de achting voor reputatie, zelfzucht met de achting voor macht en zelfzucht met de achting voor geld. Om het samen te vatten, als mensen enkel aandacht hebben voor hen zelf en niet voor anderen, komt dit altijd doordat hun zelfzuchtigheid opspeelt. Er is 'n gezegde, "Mahasattva's geven niets om anderen. Amitabha Boeddha zorgt alleen voor zichzelf." Op zo'n manier denkt het Kleine Voertuig. Er is ook 'n Confuciaanse gezegde, "Iemand moet enkel de sneeuw voor zijn eigen deur wegvegen. Besteed geen aandacht aan de vorst op andermans zijn dakpannen." Dat is de houding van zich niet in andermans zijn zaken mengen. Bij het leven in deze wereld moeten mensen elkaar helpen en onderlinge samenwerking verlenen. Daarom moeten we de ideeen van het Grote Voertuig uitdragen en leren om de instelling van de Bodhisattva te hebben van het redden van diegene die in moeilijkheden verkeren bij het horen van hun lijden. We moeten niet genieten van het ongeluk van anderen.

Als de mensen in deze wereld niet egoistisch zouden zijn, dan zouden wij allemaal harmonieus met elkaar om gaan als een familie. Maar omdat we egoistisch zijn, hebben we vele problemen gecreeerd. Daarom, is het niet egoistisch zijn de vierde uitmuntende principe van de Stad van Tienduizend Boeddha's.

Het niet nastreven van persoonlijk gewin. Dit principe is zelfs nog belangrijker dan de vierde principe van niet egoistisch zijn. Er is niemand die geen persoonlijk gewin wilt najagen. Maar mensen moeten zeer zeker zich onthouden van het najagen van persoonlijk gewin voordat de wereld zal verbeteren. Om geen persoonlijk gewin na te jagen betekent om anderen te bevoordelen en om jezelf te vergeten. Dit staat bekent als jezelf opofferen voor anderen. Dit soort instelling overtreft het gedrag van Bodhisattva's. Bodhisattva's bevoordelen zichzelf en bevoordelen ook anderen, redden zichzelf en redden ook anderen, verlichten zichzelf en verlichten ook anderen. Wij bevoordelen onszelf niet; we bevoordelen enkel anderen, redden anderen en verlichten anderen.

Vertel geen leugens. Dit betekent om geen voornemen te hebben om mensen te bedonderen. Waarom vertellen mensen leugens? Dit is omdat ze bang zijn om voordelen voor zichzelf te verliezen en zijn bang om verliezen te leiden. Daarom liegen ze. Als we mensen altijd eerlijk en oprecht behandelen, dan zullen we op 'n natuurlijke wijze in staat zijn om het principe van niet liegen te handhaven.

Vandaag heb ik in het kort de Zes Uitmuntende Grondbeginselen van de Stad van Tienduizend Boeddha's uitgelegd aan jullie. Als ik ze in detail zou uitleggen, zou ik nooit in staat zijn om te eindigen. Als je deze Zes Uitmuntende Grondbeginselen zou kunnen beoefenen, dan zal je je gehele leven voordeel van hen verkrijgen. Dit voordeel is niet oppervlakkig.

Diegene die in staat is om de Zes Uitmuntende Grondbeginselen van de Stad van Tienduizend Boeddha's te beoefenen is gekwalificeerd om 'n Boeddhistische Volgeling te zijn. Deze Zes Uitmuntende Grondbeginselen zijn niet vechten, niet begeren, niet zoeken, niet egoistisch zijn, geen persoonlijk gewin nastreven en geen leugen vertellen. Je kan de leringen van het Boeddhisme gebruiken om hen uit te leggen. Je kan ook de leringen van het Taoisme gebruiken om hen uit te leggen. Ze kunnen ook uitgelegd worden door de leringen te gebruiken van het Confucianisme. In het algemeen, je kan ze op elke manier uitleggen zoals je wil. Met deze principes is er harmonie met alle verschillen zonder obstakels. Ze zijn erg logisch. Deze principes omvatten de leringen van alle religies. Ze zijn erg praktische methoden. De Voorschriften van het Boeddhisme kunnen op vele verschillende manieren uitgelegd worden, maar ze gaan niet verder dan de reikwijdte van de Zes Uitmuntende Grondbeginselen.

Als je niet vecht, zul je niet doden. Doden vindt plaats doordat gedachten van strijd de controle overnemen. Wanneer je begint te vechten, heb je de instelling van "Ga uit mijn weg of sterf!" De slachtoffers die resulteren zijn ontelbaar.

Als je niet begerig bent, zul je niet stelen. Waarom wil je de spullen van anderen stelen? Dit komt door hebzucht. Als je niet gierig bent, zelfs als mensen je wat willen geven, wil je het niet. Daarom moet je hebzucht beeindigen, en dan zal je niet stelen.

Als je niets zoek, zul je geen gedachten van lust hebben. Gedachten van lust ontstaan omdat je iets zoekt. Vrouwen zoeken vriendjes, en mannen zoeken vriendinnetjes. Ze zoeken niet alleen, ze duiken voorover in de achtervolging alsof niets anders er toe doet. Als ze niets zouden zoeken, hoe zouden ze dan gedachten kunnen hebben van verlangen? Wat is het nut van 'n knappe man of 'n knappe vrouw? Ze zijn slechts stinkende huidzakken die gevuld zijn met vlees. Zijn ze het waard om ernaar te hunkeren? Als je niets zoekt, zal je de Voorschrift tegen seksueel wangedrag niet overtreden.

Als je niet egoistisch bent, zul je geen leugens vertellen. Mensen vertellen leugens omdat ze bang zijn om voordelen te verliezen. Overmeestert door zelfzuchtigheid, bedonderen ze mensen en vertellen leugens, hopende om hun ware gezicht te verbergen voor anderen.

Als je geen persoonlijk gewin nastreef, zul je niet de Voorschrift tegen het consumeren van bedwelmende middelen overtreden. Waarom consumeren mensen bedwelmende middelen? Dit is omdat ze hun lichamen en bewustzijnen willen verknoeien, zichzelf verwarren tot het punt dat ze denken dat ze goden of onsterfelijken zijn geworden, die zich vermaken in de hemelen. Wanneer ze eenmaal zijn vergiftigd, schelden ze mensen uit en doen wat ze maar willen, en hun lustvolle verlangens nemen toe. Sommige mensen willen ook bedwelmende middelen gebruiken om hun bloed en energie circulatie te versnellen. Nadat ze hen ingenomen hebben, vergeten ze alles. Het is even spannend als het roken van opium. Het is allemaal omdat ze overmeesterd zijn door het verlangen om zichzelf te bevoordelen dat ze bedwelmende middelen gebruiken.

Vertel geen leugens. Waarom is niet liegen ook toegevoegd als een van de Zes Uitmuntende Grondbeginselen? Dit is voor extra nadruk. Als je enig van deze vijf bovenstaand principes overtreed, zal je leugens vertellen. Als je hen niet overtreed, zal je geen leugens vertellen. Niet liegen is daarom een van de fundamentele eisen voor mensen die het Boeddhisme bestuderen.

Deze Zes Principes zijn slechts 'n anderen naam voor de Vijf Voorschriften. Feitelijk, heeft iedereen deze termen al eens eerder gehoord en hen begrepen, maar slechts weinigen kunnen hen werkelijk beoefenen. Daarom herinner ik iedereen eraan: Niet vechten betekent niet doden. Niet begeren betekent niet stelen. Niet zoeken betekent om niet toe te geven aan seksueel wangedrag. Niet egoistisch zijn betekent geen leugens vertellen. Geen persoonlijk voordeel nastreven betekent geen bedwelmende middelen gebruiken.

De Drie Grote Principes

Het principe van de Dharma Realm Buddhist Association is altijd geweest:

Ook al bevriezen we, we zijn onwrikbaar.
Ook al verhongeren we, we bedelen niet.
Ook al sterven we van armoede, we vragen nergens om.
Terwijl we overeenstemmen met omstandigheden, veranderen we niet.
Terwijl we niet veranderen, overeenstemmen we met omstandigheden.

We hechten krachtig aan onze drie grote principes.

We geven onze levens op om het werk van de Boeddha uit te voeren.
We nemen onze verantwoordelijkheid om onze eigen lotsbestemmingen te bepalen.
We corrigeren onze levens om de rol van de Sangha te vervullen.

Als we specifieke zaken tegenkomen, begrijpen we de principes.
De specifieke principes begrijpende, passen we ze toe in specifieke zaken.
We zetten de enkele polsslag van de Patriarch's bewustzijn-overdracht voort.


Nu we het over cultiveren hebben, heb ik het gevoel dat diegene die het huiselijk leven hebben verlaten: (1) niet hun connecties met rijke en invloedrijke mensen moeten misbruiken, (2) niet altijd donaties van buiten moeten vragen en (3) niet altijd hulp aan anderen moeten vragen voor alles.

Ook al bevriezen we, we zijn onwrikbaar. Deze regel omschrijft mijn hele leven. Toen ik in Manchuria was, of het nou winter of zomer was ik droeg altijd drie lagen van stof. Er was een binnenste laag, en daarboven was een lappendekenmantel met vele lapjes op het originele gewaad genaaid. Had je het niet koud? Natuurlijk! Waarom stond je er dan op om dat te doen? Omdat ik de leus wilde volgen, "Ook al bevriezen we, we zijn onwrikbaar."

Ook al verhongeren we, we bedelen niet. Gedurende de tijd dat ik in Guan Yin Grot leefde op Furong Berg in Hong Kong, had ik eens twee weken niets te eten. Ik zat in de grot te mediteren, en bereide me voor om te sterven door verhongering. Er was 'n leek genaamd Lao Kuansheng, met bijnaam de "Lokale Dharmameester," die aan de voet van de berg leefde. Wei tou Bodhisattva manifesteerde driemaal in zijn dromen en zei tegen hem, "Er is 'n Dharmameester genaamd An Tse in Guan Yin Grot. Je moet offeringen tot hem gaan maken." Als volgt kwam deze leek offeringen tot me maken, door meer dan vijftien kilogram aan rijst en meer dan zeventig dollar te brengen. Drie tot vier maanden daarvoor, was zijn been gebeten door 'n hond. Zowel Chinese als Westerse doktoren hadden zijn been behandeld voor meerdere maanden zonder dat het kon genezen. Er was niets dat ze konden doen. Wei tou Bodhisattva, die het leuk vindt om zich met andermans zijn zaken te bemoeien, zei tot hem, "Ga offeringen maken tot de Dharmameester in Guan Yin Grot, en je been zal genezen." De leek geloofde het en bracht me rijst en geld. Ik had me voorbereid om in de Grot te sterven. Ik heb nooit tegen iemand gezegd, "Heb medelijden met me! Ik heb dagen niets gegeten!" Dat is "Ook al verhongeren we, we bedelen niet."

Ook al sterven we van armoede, we vragen nergens om. Toen ik voor het eerst naar de Ouderling Meester Hsu Yun in Nanhua Klooster in Kanton ging, was ik blut. Ik had niet eens genoeg geld om een brief te versturen. Maar ik vroeg nooit ergens om van leken. Daardoor, hebben deze drie principes van mij allemaal hun eigen geschiedenis. Zij zijn niet enkel loze woorden. Toen ik de Stad van Tienduizend Boeddha's kocht, zag iedereen hoe groot de plek was en werden bang dat ik wellicht geld van hun zou gaan vragen, hierdoor vluchtte ze van angst. Hoe dan ook, ik heb nooit tegen iemand geklaagd over de ontberingen. Wanneer ik werk, zoek ik geen enkele compensatie en vraag ik zeker geen hulp van anderen. Ik richt me gewoon op het werk en zwoeg in me eentje.

We geven onze levens op om het werk van de Boeddha uit te voeren. Dit betekent dat we ons geen zorgen maken om onze eigen levens. We zetten onze levens op het spel. Bloeden, zweten en nemen geen rustpauzes, we zijn gekomen om voor het Boeddhisme te werken. Aangezien dat we Boeddhistische volgelingen zijn en het huiselijk leven verlaten hebben, kunnen we niet simpelweg blijven kijken terwijl het Boeddhisme aan het aftakelen is en door mensen met minachting aanschouw wordt. Zelfs als dat betekent dat we onze levens moeten opgeven, willen we het Boeddhisme laten gedijen. We willen de Juiste Dharma gebruiken om mensen te redden van deze wrede en onderdrukkende wereld. We willen alle levende wezens toestaan om in vrede en tevredenheid te leven.

We nemen onze verantwoordelijkheid om onze eigen lotsbestemmingen te bepalen. De ouden zeiden,

"Een superieur persoon heeft de geleerdheid om zijn eigen lotsbestemming te bepalen.
We bepalen onze eigen lotsbestemmingen en zoeken onze eigen zegeningen.
Rampen en zegeningen staan niet vast.
We roepen ze over onszelf af."


We zijn gewone mensen, maar we kunnen onszelf veranderen van gewone mensen tot heiligen.

We corrigeren onze levens om de rol van de Sangha te vervullen. Diegene die het huiselijk leven verlaten hebben moeten de Boeddha zijn regels strikt opvolgen. Bijvoorbeeld, de sjerp wordt gedragen door mensen die het huiselijk leven verlaten hebben als 'n karakteristiek kenmerk. Als iemand de sjerp niet draagt heeft diegene niet langer het uiterlijk van 'n Bhikshu. Ook het eten van een maaltijd per dag voor de middag is 'n regel die vastgelegd is door de Boeddha. Het reduceren van de hoeveelheid van voedsel en drinken dat je nuttig heeft als resultaat de vermindering van verlangens. Met minder verlangen, is het makkelijker om te cultiveren. Daarom moeten we geen voedsel eten dat te voedzaam is. Dat is de manier waarop we de dingen doen in de Stad van Tienduizend Boeddha's. Ook al is het verre van perfect, hopen we dat mensen hard zullen werken om zichzelf te verbeteren.

Als we specifieke zaken tegenkomen, begrijpen we de principes. / De specifieke principes begrijpende, passen we ze toe in specifieke zaken. Met deze als onze norm, We zetten de enkele polsslag van de Patriarch's bewustzijn-overdracht voort. Iedereen moet eerlijk en oprecht werken. We hoeven niet te veel te praten, en onze daden moeten onze woorden overtreffen. Als we in onszelf geloven, zullen anderen ons zeker volgen. Op deze manier, zullen we niet alleen onze plicht als mensen die het huiselijk leven verlaten hebben vervullen, het Boeddhisme zal nieuw leven in geblazen worden en de Dharma Beeindigings Tijdperk zal in de Juiste Dharma Tijdperk veranderen.

Scheid nooit van de Drie Sjerpen, Offeringenkom en zitdoek. Het eten van een maaltijd per dag voor de middag is onze traditie.

Bij cultivatie moeten we ons stevig vasthouden aan onze principes, en ze niet vergeten. In het bestuderen van het Boeddhisme, moeten we ons ook vasthouden aan onze principes, omdat ze ons doel zijn. Wanneer we ons doel duidelijk herkennen, moeten we met ijver en moed voortgaan en ons niet terugtrekken. Nu ik het hier over heb, herinner ik me dat toen ik net het huiselijk leven verlaten had, ik de gedacht had, "Diegene die het huiselijk leven verlaten hebben zijn talrijk. Begrijpen ze allemaal de Boeddhadharma? Hebben ze allemaal 'n doel?" Toen ik dit beter onderzocht, zag ik dat 'n groot aantal van de mensen die het huiselijk leven verlaten hadden niet de wens had om te cultiveren, en niet de wens om geboorte en sterven te beeindigen; in feite, hadden ze eigenlijk helemaal geen doel. Zij waren slechts de tijd aan het uitzitten, "eten en wachten om te sterven." Dit soort mensen die het huiselijk leven verlaten hebben doen niets anders dan de schulden en lasten van het Boeddhisme vergroten. Zij bevoordelen het Boeddhisme op geen enkele wijze.

Ik ontdekte verder dat Chinese Boeddhisten zich niet eens realiseren waar het Boeddhisme omdraait. De Boeddha sprak de Soetra's en verkondigde de Dharma enkel om toekomstige generaties te laten weten wat de Leer van de Boeddha betekent. Hoe moeten Boeddhistische volgelingen de Leer van de Boeddha verkondigen? Terwijl ik hierover nadacht, zag ik dat het Boeddhisme nooit echt wortel heeft geschoten in China. Het Boeddhisme in China is feitelijk wortelloos, en daarom stond het niet stevig in het aangezicht van testen en onderdrukking. Waarom is het wortelloos? Dit komt doordat het faalde om de fundatie te herkennen. Wat is het fundament van het Boeddhisme? Het fundament van het Boeddhisme is educatie! Educatie moet beginnen met de jongste kinderen, door ze de kennis van het Boeddhisme bij te brengen, de wijsheid van het Boeddhisme en de manier van denken van het Boeddhisme. Dan wordt 'n kind op zijn minst opgevoed om 'n ware deugdzame en uitstekende bewoner van het land en de wereld te zijn. Met 'n fundament voor zijn gedachten en doelen om zijn gedrag te sturen, zo'n persoon zal in staat zijn om uitgebreid het Boeddhisme te verspreiden. Op deze wijze, zal de basis onderrichting van het Boeddhisme niet vergeten worden.

"Mensen kunnen het Pad uitdragen;
Het is niet het Pad dat mensen uitdraagt."


Hoe kunnen we het Pad uitdragen? Het is enkel wanneer we 'n doel hebben, 'n ideaal, dat we onszelf ertoe kunnen zetten om iets uit te voeren. Wat betreft het wortelloze Boeddhisme van China, het heeft noch 'n wortel als 'n stam en houd zich enkel met de takuiteinden bezig. Het Boeddhisme van China bestaat uit het uitvoeren van ceremonies om de zielen van overledenen te redden. Dit is het oppervlakkige uiterlijk van het Chinese Boeddhisme. Ze hadden niet voorzien dat terwijl dit zich voortzette, het 'n klasse van werkeloze klaplopers zou creeren die Boeddhisten werden om voedsel te verkrijgen. Hoe zielig! Het enigste dat ze kennen is om ceremonies uit te voeren om de zielen van overledenen te redden voor geld. Bij het uitvoeren van zulke ceremonies, als je 'n Sanghalid bent met ware deugd, hoef je geen Soetra's of Mantra's te reciteren. Je zeg simpelweg tegen de ziel, "Ga om herboren te worden," en het zal herboren worden in het Land van Ultiem Geluk. Echter, als je geen deugd bezit en je niet voorzichtig ben in je gedrag, welke kracht bezit je dan om mensen te redden? In werkelijkheid creeer je gewoon schulden bij de donor. Daarnaast worden de beoefeningen die opgesteld zijn door de Boeddha niet langer opgevolgd.

Bijvoorbeeld, in het Boeddhisme van China draagt niemand de Voorschriftensjerp meer dagelijks. Waarom dragen ze de sjerp niet? Ah! Als je ze het vraagt, weten ze niet waarom ze hem niet dragen. Feitelijk, moeten Bhikshu's en Bhikshuni's op elk moment hun sjerp dragen, en slechts een maaltijd per dag eten. Maar ze zijn dit volledig vergeten. Dit idee is honderdenachtduizend mijlen van hun geheugen verwijderd, daarom hebben ze geen idee van hoe belangrijk het is om de sjerp te dragen en om een maaltijd per dag te eten. In het Chinese Boeddhisme, begrijpt niemand dit. Er kunnen nog een of twee mensen zijn die nog steeds hun sjerpen dragen of een maaltijd per dag eten, maar dat zijn er waarschijnlijk nog niet eens zoveel op de tienduizend. Je kan zeggen dat ze nog zeldzamer zijn dan 'n feniks met 'n pels of 'n hoorn op 'n vrouwelijke eenhoorn. Ze zijn heel erg zeldzaam. Als je hen vraag wat voor uiterlijk 'n Bhikshu moet hebben, hebben ze geen flauw idee. Vandaag de dag, in China en andere landen, draagt de meerderheid van de mensen die het huiselijk leven verlaten hebben van het Mahayana Boeddhisme hun sjerpen niet. Ah! Ze hebben het gevoel dat dit natuurlijk is, dat dit de manier is hoe het moet zijn. Ze hebben niet door dat door hun sjerpen niet te dragen dat ze niet langer het uiterlijk hebben van 'n Bhikshu.

Ze zeggen, "Mahayana Boeddhisme draait om Bodhisattva's, en Bodhisattva's die hun sjerpen niet dragen zijn nog steeds Bodhisattva's" Ha! Bodhisattva's moeten ook sjerpen dragen, omdat zij extra versiert moeten zijn. Je kan zien dat Avalokiteshvara Bodhisattva, Samantabhadra Bodhisattva, Manjushri Bodhisattva en Ksitigarbha Bodhisattva allemaal versieringen op hun lichamen dragen. Hoewel dit slechts valse kenmerken zijn, staan ze voor iets. Hun versieringen vertegenwoordigt het versieren van Boeddhalanden! Daarom moeten cultivators die het huiselijk leven verlaten hebben zich allemaal aan de regels houden. Sleep niet met je hielen, of gedraag je op 'n gekke manier. Jij zeg, "Maar de Oude Monnik Ji Gung was echt gek." Ji Gung deed maar alsof omdat hij mensen wou beinvloeden om voedsel te geven aan de geestelijk gestoorden. Hij wou gewone mensen leren om niet neer te kijken op gekke mensen, om hen niet te minachten. Onder de geestelijk gestoorden zijn er diegene die als hulpmiddel onder hen verschijnen, ze verbergen hun ware identiteit terwijl ze levende wezens onderwijzen en transformeren.

Waarom is het dat overal Mahayana Boeddhisten hun sjerpen niet dragen? Dit komt doordat toen het Mahayana Boeddhisme zich noordwaarts verspreide, het noordelijke klimaat te koud was voor mensen om enkel de sjerp te dragen. Omdat ze de kou niet konden verdragen moesten ze er kleren onder dragen, direct op de huid. Deze onderkleden hielden de kou buiten maar wanneer de sjerpen er overheen gedragen werden vielen ze er makkelijk van af. Toen het Boeddhisme net naar China was overgedragen waren die Bhikshu's waarschijnlijk niet erg lenig. Omdat ze 'n beetje onhandig waren verloren ze af en toe hun sjerpen. Wanneer ze hen eenmaal verloren hadden en geen geld hadden om 'n nieuwe te maken, moesten ze donaties werven en dit maakte de leken bang. Na 'n tijdje organiseerde de monniken 'n bijeenkomst en besloten, "Dit is niet goed. Onze sjerpen vallen vaak af, en het is moeilijk om nieuwe te maken. De Chinese mensen leven zuinig, en het is erg duur om 'n nieuwe sjerp te maken. Als je je sjerp verliest wordt het 'n probleem." Toen in die bijeenkomst bedacht 'n niet zo intelligente Patriarch 'n oplossen. Hij zei, "Ik heb 'n idee. We kunnen 'n haak en 'n ring aan de sjerp naaien, en ze in elkaar haken zodat de sjerp niet afvalt." Zo is de Chinese stijl van de sjerp bedacht. Met de haak en ring kon de sjerp nu gedragen worden zonder af te vallen. Vanaf dat moment werd dat het model van de sjerp voor monniken. De sjerp had oorspronkelijk geen haak en ring. Deze zijn in China toegevoegd. Je kan zien dat de monniken van India de sjerp dragen zonder 'n haak en 'n ring, de wijze waarop ze dat bij de Theravada traditie doen. Hierdoor weten we dat wanneer het Boeddhisme naar 'n nieuwe plek wordt overgedragen, er vele hervormingen toegepast worden in overeenstemming met de regio en de gewoonten van de bevolking.

Maar nadat in China de hervormingen gemaakt werden, verslechterde de mensen en stopte met het dragen van de sjerp. Dit kwam doordat vele monniken in China op het land moesten werken om zichzelf te onderhouden. Wanneer ze aan het werk waren was het erg hinderlijk voor hen om de sjerp te dragen, en daarom deden ze hem af en droegen alleen het gewaad. Ze borgde de sjerp op wanneer ze aan het werk waren, maar na 'n tijd droegen ze de sjerp helemaal niet meer zelfs niet eens wanneer ze niet aan het werk waren. Sommige mensen leefde nog steeds de traditie na en droegen de sjerp nog wanneer ze de Boeddhahal betraden of hun maaltijd aten. Maar in de hedendaagse traditie dragen mensen niet eens de sjerp tijdens het eten of bij het betreden van de Boeddhahal, maar toch voelen ze zich gekwalificeerd om monniken te zijn. In werkelijkheid dragen de monniken in China, Taiwan, Hong Kong, Vietnam en al de gebieden van het Mahayana Boeddhisme vandaag de dag slechts 'n lang gewaad en beschouwen dat als het uniform en kledij van 'n Boeddhist. Dit is 'n grote fout! Als 'n monnik zijn sjerp niet draagt is het net als of hij terug gekeerd is naar het huiselijk leven. Hij is niet anders dan 'n leek. Het dragen van 'n gewaad met 'n ronde kraag bewijst niet dat je 'n monnik bent. En zelfs als je iedere dag de sjerp draag breek je nog steeds de Voorschriften iedere dag en bent je altijd oneerlijk. Hoeveel de meer wanneer je niet 'n sjerp draagt!

Daarom is er nu vrijwel geen Boeddhisme in China, noch in iedere plek waar het "Boeddhisme" naar verspreid is vanuit China. Zij hebben allemaal het oorspronkelijke uiterlijk van het Boeddhisme verloren. Toen ik deze situatie overdacht, wou ik de trend in China veranderen, maar ik wist dat ik slechts 'n onbeduidend persoon was waarvan de woorden geen draagkracht hadden. Ik had geen enkele aanzien en niemand zou luisteren naar wat ik zei. Zelfs als ik zou schreeuwen totdat ik schor zou worden zou niemand me geloven. Daarom maakte ik de gelofte om het Boeddhisme in het Westen te herbouwen en om het nogmaals te laten bloeien, zodat mensen zullen herkennen waar het Boeddhisme allemaal om draait. Daarom bepleitte ik in mijn eentje het dragen van de sjerp en het eten van een maaltijd per dag zodra ik in Amerika was aangekomen. Aangezien Amerikanen onophoudelijk verlangen naar welgesteldheid en gemak vonden ze het niet fijn om te horen dat ze de sjerp moesten dragen. Desalniettemin waren er slechts weinig monniken in Amerika die hun sjerpen niet droegen, daarom kon ik het dragen van de sjerp promoten. Ik promootte ook de beoefening van het eten van een maaltijd per dag, omdat zelfs toen ik nog niet het huiselijk leven verlaten had ik slechts een maaltijd per dag at als 'n leek. En in al de jaren dat ik het huiselijk leven verlaten heb, heb ik altijd een maaltijd per dag gegeten. Aangezien dat ik geen enkel andere deugd heb of cultivatie heb, is het enigste dat ik kan doen is om diegene die het huiselijk leven verlaten hebben onder mijn leiding te leren om mijn uitwendige gedrag te imiteren. Diegene die het huiselijk leven verlaten met mij, of het mannen of vrouwen zijn, moeten allemaal een maaltijd per dag eten. Ik zal 'n persoon alleen accepteren als hij of zij slechts een maaltijd per dag kan eten. Dit is 'n goudenregel voor diegene die het huiselijk leven verlaten onder mij. Het kan niet veranderd worden. Het maakt niet uit wanneer of hoeveel druk er is in 'n situatie het mag nooit veranderd worden. Dit is omdat ik deze stijl van het Boeddhisme van het dragen van de sjerp en het eten van een maaltijd per dag al gedurende 'n paar decennia aan het promoten ben. Ik promootte het toen ik voor het eerst naar Amerika kwam en ik ben het nog steeds aan het promoten. Enkele decennia zijn verstreken en terwijl mensen er geleidelijk gewend aan raken, geloof ik dat ze het werkelijk in hun harten zullen gaan accepteren. Iedereen zal uiteindelijk de wijze waarop ik mensen onderwijs gaan begrijpen.

Iedereen kent de goudenreputatie van de Stad van Tienduizend Boeddha's van het eten van een maaltijd per dag. Of ze nu aan het wandelen zijn, staan, zitten of liggen de mensen die het huiselijk leven verlaten hebben in de Stad van Tienduizend Boeddha's dragen altijd hun Voorschriftensjerpen. Ze bezitten allemaal de vereiste drie gewaden, 'n bedelkom en 'n zitdoek zoals voorgeschreven door de Voorschriften van het Boeddhisme. Het is duidelijk in de Vinaya aangegeven dat er tien soorten van verdienste en deugd voortkomen door de Voorschriftensjerp te dragen. Zelfs als je niet gierig bent om deze verdienste en deugd te ontvangen moet je niet verstoken zijn van het uiterlijk van 'n monnik. Je kan zeggen, "Ik ben niet gierig en ik wil die verdienste en deugd niet." Je mag dan wel geen verdienste willen maar je moet nog steeds zegeningen hebben. Zegeningen worden beetje bij beetje verzameld. Het maakt niet uit wanneer of waar je bent, je moet zegeningen en wijsheid koesteren. Als je geen zegeningen en wijsheid cultiveert zal je niet gekwalificeerd zijn om de offeringen van mensen te ontvangen.

Vandaag de dag hebben mensen onbewust 'n slechte gewoonte toegestaan om 'n trend te worden, zodat diegene die hun sjerpen niet dragen beschouwd worden als authentiek, terwijl diegene die hem dragen beschouwd worden als nep. Diegene die hun sjerpen dragen worden bekritiseerd door anderen omdat ze als vreemd beschouwd worden. De Boeddha zelf bezat drie gewaden, 'n kom en 'n zitdoek en hij droeg altijd zijn sjerp. De volgelingen van de Boeddha waren hetzelfde. Maar toen het Boeddhisme naar China verspreid werd, stopte ze allemaal met het dragen van de sjerp! Toen begon mensen in het Boeddhisme te zeggen dat het dragen van de sjerp verkeerd was.

Er is 'n verhaal over de studenten van het vaste land van China toen ze voor het eerst naar Taiwan kwamen. Omdat ze voor hun levens aan het vluchten waren dacht geen een van de studenten eraan om hun diploma's mee te nemen, op een of twee uitzonderingen na. Toen ze zich aanmelden voor de universiteit in Taiwan wisten ze zich geen raad wanneer er naar hun diploma's gevraagd werd. Daarom zochten ze overal naar 'n voorbeelddiploma. Toen ze 'n echte vonden maakte ze kopieen. En diende de vervalste diploma's in bij het Departement van Educatie en mochten toen de toelatingsexamens doen en werden ingeschreven bij de universiteit. Echter wanneer iemand zijn authentieke diploma indiende bij het Departement van Educatie dachten ze dat hij nep was. Ze zeiden, "Iedereen zijn diploma is schoon en goed verzorgt. Waarom is die van jou volledig besmeurd en gescheurd? Je moet het vervalst hebben en er opzettelijk voor gezorgd hebben dat het er oud en vies uit ziet zodat mensen dat niet zouden merken." En zo weigerde ze het te accepteren. Denk hier allemaal is over na: de neppen worden als echt beschouwd, en de echte wordt als nep beschouwd.

Als monniken hun Kashayasjerp niet dragen is het hetzelfde als of ze terugkeren naar het huiselijk leven. Omdat het Boeddhisme in China corrupt is geworden ben ik van overzee gekomen om te verkondigen dat diegene die het huiselijk leven verlaten hebben een maaltijd per dag moeten eten en hun sjerpen moeten dragen in overeenstemming met de leer van de Boeddha. In de Stad van Tienduizend Boeddha's handhaven we de regels van het eten van een maaltijd per dag en het dragen van de sjerp. Als je de ware bezieling van de Stad van Tienduizend Boeddha's herken, dan zou je liever sterven dan om te veranderen. Je zou denken, "Wil je dat ik mijn sjerp niet draag? Zeg me om te sterven, maar zeg me niet om mijn sjerp niet te dragen! Zeg me te sterven, maar zeg me niet om niet een maaltijd per dag te eten" - met dat soort solide samadhi kracht, dat soort geloof, ben je 'n ware lid van de Stad van Tienduizend Boeddha's. Toen ik eenmaal mijn doel herkent had, zou ik er zelfs niet vanaf wijken ook al als dat mijn dood zou betekenen. Zelfs als ik de Chanhal zou betreden zonder mijn sjerp, ik meteen verlichting zou kunnen bereiken zodra ik zou gaan zitten, zou ik niet durven om dat te doen!

Wat betreft het dragen van de sjerp, op het vaste land van China deden ze niet alleen geen sjerpen dragen tijdens de Chansessie's, ze droegen de sjerpen op geen enkel moment. Er was geen enkel klooster waar mensen de sjerp droegen. Ze waren er al gewend aan geraakt. Als mensen de sjerp niet dragen dan verliezen ze het uiterlijk van 'n Bhikshu. Het lange gewaad en het gewaad met zijn grote mouwen die ze dragen zijn de klederdracht van de Tang Dynastie. Ze maakte oorspronkelijk geen deel uit van het Boeddhisme. Wat bewijs is hiervoor? Kijk eens goed! De monniken van de Theravada dragen vandaag de dag nog steeds op ieder moment hun sjerpen. Waarom dragen ze de sjerp niet in China? Het is erg makkelijk om te begrijpen. Dit komt doordat Chinese mensen erg hard werken. Ze doen heel veel lichamelijk werk. Zodra ze naar buiten gaan om te werken wordt de sjerp hinderlijk. Daarom wanneer mensen naar buiten gaan om te werken doen ze hun sjerp af en werken in het gewaad die onder de sjerp gedragen wordt. Omdat de sjerp erg omslachtig en hinderlijk was en in de weg zat van hun werk stopte ze met het dragen van de sjerp. Nadat 'n lange tijd was verstreken werden ze er aan gewend. Ze begonnen te denken dat het inwendige gewaad waarin ze sliepen het juiste klederdracht was van 'n monnik. In werkelijkheid waren ze slechts de klederdracht van de Tang Dynastie aan het handhaven. De kleding van ordinaire, wereldlijke mensen was al in stijl veranderd, terwijl de mensen die het huiselijk leven verlaten hadden zich vast hielden aan oude gewoontes en veranderde de klederdracht van de Tang Dynastie niet. Ze gingen het zien als de speciale klederdracht van mensen die het huiselijk leven verlaten hadden, maar dit is 'n grote vergissing. Als je de sjerp niet draagt dan ben je gewoon 'n wereldlijk persoon met 'n kaal geschoren hoofd. Je bent niet 'n monnik! Waarom niet? Je bent te achteloos. In je elke beweging en gebaar weet je zelf niet eens dat je 'n monnik bent.

Tijdens de Chansessie's droegen ze uiteraard geen sjerp. Het geschrift van de Voorschriften zegt, "De sjerp mag iemand zijn lichaam niet verlaten." De drie sjerpen, bedelkom en zitdoek moet altijd meegenomen worden waar iemand ook heen gaat. Als je deze dingen niet mee neem dan breek je de Voorschriften. Maar als je de monniken van vandaag de dag vraag wie van hen kan zeggen dat hun sjerp nooit hun lichaam verlaat? Dat is slechts het uitwendige uiterlijk. Het is niet het geval dat het dragen van de sjerp iemand 'n monnik maakt. Als je de sjerp draagt maar je handhaaft de Voorschriften niet dan kan je nog steeds niet beschouwt worden als 'n monnik. Je bent slechts 'n Bhikshu die de Voorschriften overtreden heeft en dat is nog slechter dan het zijn van 'n leek. Zo zelfs als je jou sjerp draag geef je vaak toe aan nutteloze gedachten van lust en wilde fantasieen. Als je de sjerp niet droeg, ach, ik denk dat geen een van jullie 'n Bodhisattva, of 'n Sravaka of 'n Pratyekaboeddha is.

Er is ook het eten van een maaltijd per dag. Waarom eet ik een maaltijd per dag? Om te beginnen bij toen ik jong was, had ik deze gedachte: 'Ik wil in staan voor alle levende wezens en hun lijden op me nemen, terwijl ik alle zegeningen weg geef aan anderen die ik had moeten ontvangen.' Ik wou dat al het lijden van anderen aan mij gegeven werd zodat ik het kan ondergaan. Toen Japan China aanviel namen ze de Chinezen gevangen en stopte hen in werkkampen, waar ze moesten zwoegen en niet genoeg te eten kregen en niet genoeg kleding hadden, en waar ze aan honden gevoerd werden wanneer ze dood gevroren waren of gestorven waren van de honger. Toen ik zag dat de mensen van China zoveel ellende ondergingen, realiseerde ik me dat er vele mensen in de wereld waren die niets te eten hadden. Daarom begon ik slechts een maaltijd per dag te eten. Toen ik drie maaltijden at, kon ik wel vijf kommen met rijst per maaltijd eten. Toen ik later een maaltijd per dag begon te eten, at ik slechts drie kommen met rijst en bespaarde zo twaalf kommen voor mensen die niets te eten hadden. In zo'n koude plek als Manchuria was ik bereid om slechts drie lagen van kleding te dragen zelfs wanneer het aan het regenen was in de winter. Op deze manier kon de stof en katoen die ik bespaarde gegeven worden aan diegene die geen kleren hadden om te dragen. Zo kwam het dat ik slechts een maaltijd per dag ging eten. Later verliet ik het huiselijk leven, maar omdat het niet zo koud is hier in Amerika, heb ik geen limiet op kleding gegeven. Wat betreft voedsel, de mensen die met mij het huiselijk leven verlaten of ze mannelijk of vrouwelijk zijn moeten allemaal slechts een maaltijd per dag eten en me helpen om wat voedsel te besparen voor diegene die niets te eten hebben.

In China was er geen enkele plek waar ze slechts een maaltijd per dag aten. Wanneer ze 'n Chansessie in China hielde had het 'n Eetsessie genoemd kunnen worden. Ze hadden drie theepauzes en vier maaltijden met daar nog eens 'n tussendoortje op van dumplingen. Ze aten zelfs dumplingen in de avond. Als je beweer dat je op deze manier nog steeds ijverig kan werken geloof ik daar niks van. Ik heb al het gevoel dat het eten van slechts een maaltijd per dag veel moeite is. En toch eet je vier maaltijden per dag plus dumplingen in de avond! In het Boeddhisme van China noemen ze het avondmaal "het innemen van medicijnen." Dit wordt "het dichtstoppen van je oren en het stelen van 'n bel" genoemd. Het is jezelf voor de gek houden en het misleiden van anderen. Ze willen in de avond eten en daarom noemen ze het "het innemen van medicijnen." Dat is het Boeddhisme in China - 'n Boeddhisme die mensen misleid. Ik had geen enkele manier om dat te hervormen. In Amerika heb ik 'n overzeese traditie opgericht die volledig anders is dan het Boeddhisme in Azie. In Amerika genieten de mensen teveel luxe. Omdat hun levens zo comfortabel zijn, zelfs als monniken gestoomde dumplingen en broodjes te eten zouden hebben, het maakt niet uit hoe goed hun eten is, het zal nog steeds niet zo goed zijn als het voedsel die genoten wordt door de leken. Oh! De leken kunnen naar hun hartenlust smullen van zeevoedsel en fantastische vleesgerechten. Daarom heb ik de beoefening van het eten van een maaltijd per dag uitgedragen om zo deze soort van luxe tegen te gaan. Alle Amerikanen genieten graag van luxe.

Ik ben niet hierheen gekomen om Dharma te spreken voor de Chinezen. Ik ben hierheen gekomen om Amerikanen te onderwijzen. Het doel van mijn onderrichting zijn Amerikanen; Chinezen zijn 'n bijkomstigheid. Ik kwam van Azie, tienduizend mijlen van Amerika, in me eentje, volledig alleen. Kwam recht in het hart van dit land terecht dat gedomineerd wordt door andere religies, ik bepleit de beoefening van het eten van een maaltijd per dag als 'n tegengif voor hun comfortabele levensstijl. Als je een maaltijd per dag kan eten, dan kan je het huiselijk leven verlaten. Als je niet in staat bent om een maaltijd per dag te eten, dan ben je niet geschikt om het huiselijk leven te verlaten. Dat is het eten van een maaltijd per dag.

Wat betreft het dragen van de sjerp, in China kan ik niet nagaan of "diegene die het huiselijk leven verlaten hebben" werkelijk het huiselijk leven verlaten hebben ja of de nee. Ik weet het gewoon niet. Iedereen kan zijn hoofd scheren en 'n paar wierookinbrandingen maken en zichzelf 'n monnik noemen. Er is niets onderscheidmakend aan hun uiterlijk. Daarom eis ik dat ieder persoon die het huiselijk leven verlaten heeft in de Stad van Tienduizend Boeddha's om zijn sjerp te dragen. Bij het komen naar Amerika om 'n pionier te zijn voor het Boeddhisme draag ik de beoefeningen van het dragen van de sjerp en het eten van een maaltijd per dag uit.